ไอ้แกร็ก

ไอ้แกร็ก

ไอ้แกร็ก คืออะไร

มันคือหมาพันธ์ไทย ที่แทบจะหาความสวยงามไม่ได้เลย มันเป็นสุนัข หรือว่า หมา ที่แปลกกว่าหมาทั่วไป  มันแปลกตรงท่าวิ่งและท่าเดินของมัน ตอนมันวิ่งหรือตอนมันเดิน มันไม่ได้สัดส่วนหรือมีความสวยสง่างามเหมือนหมาตัวไปเลยสักนิดเดียว

หากใครเห็นสภาพของมันแล้ว แทบจะไม่อยากจะสนใจ และมักจะคิดว่า มันเป็นหมาที่ เกิดมาเสียหมาเลย  ดูส่วนหางก็กุด  ยิ่งเวลานอนแล้ว ดูไม่เป็นทรงเลย ตรงหน้าของมันจะมีสีขาวเส้นเล็กผ่าตรงหน้าผากของมัน แต่ตัวมันดำ สรุปคือมันเป็นหมาที่ดูไม่ได้เลย ไม่ว่ามองจากมุมไหน

ชีวิตของมัน ไม่รู้มาจากไหน

แต่มันเข้ามาอยู่ในบ้านแล้ว

มันเข้ามาอยู่ในบ้านได้อย่างไร

แฟน พบมันครั้งแรก ตัวมันเล็กมากๆๆ ผอมโซ ท้องแห้ง เห็นซี่โครง นอนเล่นอยู่ใต้โตัะของแม่ค้าข้างบ้าน แว็บหนึ่ง ก็สงสัย ว่ามันมาได้อย่างไร มาจากไหน แต่ถ้ามองรูปลักษณะ อย่างที่บอกข้างต้น ก็น่าจะพอรู้ทันทีว่า

มันถูกนำมาทิ้งแน่นอน

แฟนก็สงสาร แต่ตอนนั้น ยังไม่พร้อมรับเลี้ยงมัน เพราะถ้าพาเข้าบ้านก็กลัวว่า จะมีปัญหา กับเจ้าถิ่นเดิมที่อยู่ในบ้านตอนนี้ คือ ไอ้อ้วน อีม่อน อีเล็ก เลยปล่อยมันเล่นอยู่ข้างนอก แต่ก็เฝ้าดูตลอด และคิดว่าหากไม่ไหว หรือ ไม่รอดจริงๆๆ ก็น่าจะต้องพามาร่วมกลุ่มกับเจ้าถิ่น ภายในบ้าน

แต่..  หลังจากนั้นไม่นาน ประมาณอาทิตย์กว่า หลังจากที่พบมันใต้ใต้ะ แม่ค้าข้างบ้าน ได้ยินเสียงหมาร้องโหยหวน เจ็บปวดเหมือนจะขาดใจที่หน้าบ้าน  แฟนก็เลยออกไปดู ที่ประตูรั้วหน้าบ้าน

พบว่าเจ้าของเสียงคือไอ้แกร็ก สภาพมันดูแทบจะไม่รอด โดยเฉพาะตรงบริเวณคอของมัน แทบจะเอียงไม่ได้ เพราะถูกรถชน และไม่รู้ว่ารถอะไรชน ชนเมื่อไหร่ และน่าจะกระแทกแรงตรงคอเลยบวมแล้ว เอี้ยวตัวไม่ได้ กลายเป็นหมามัมมี่  เพราะเวลาเอี้ยวตัวทีต้องเอี้ยวทั้งตัว

ก็สงสัยอีกว่า ทำไม มันมานอนตรงประตูรั้ว ทางเข้าบ้าน เพราะที่มันนอนประจำคือ ใต้โต็ะแม่ค้าข้างบ้าน

แสดงว่า มันน่าจะหาที่พึ่งหรือที่พักพิง เลยเลือกมานอนตรงประตูหน้าบ้าน ที่มองเห็นชัด เมื่อจะเปิดประตูรั้วเข้าบ้าน

แฟนเห็นแล้วก็สงสาร ก็เลยหาผ้าขี้ริ้ว แล้วจับมันห่อด้วยผ้าขี้ริ้วนั้น เพราะมันตัวเล็ก กับมันสกปรกไม่กล้าจับ พร้อมใส่ลังอีกชั้น พากลับเข้าบ้าน

แฟนบอกว่า ดีกว่าให้มันตาย ตรงนั้น อีกใจหนึ่งก็คิดว่า เผื่อมันจะรอด หากตายก็ฝั่ง เพราะตัวมันเล็กนิดเดียว อย่าให้มันนอนตายเหม็นหน้าบ้าน

เพราะมันคือชีวิต ชีวิตหนึ่ง แม้ว่าเราช่วยมันแล้วเราไม่ได้อะไรตอบแทนกลับจากมันเลย เพราะมันเป็นหมาตัวหนึ่ง ที่จรจัด ไม่มีหัวนอนปลายตีน ไม่ใช่หมาราคาแพง หรือเป็นหมาที่สวย

แต่มันคือชีวิต ชีวิตหนึ่ง หากช่วยให้มันรอดได้ ก็ถือว่าได้ช่วย หากไม่รอด ก็ถือว่าได้ช่วยมันแล้ว

คืนแรกที่พามันเข้าบ้านมันร้องทั้งคืน น่าจะเจ็บและอีกอย่างตัวมันเล็กมากๆๆ ด้วย อยู่ตัวเดียวในโรงรถ คงจะผิดสถานที่หลายสิ่งหลายอย่าง ปกติหมารุ่นนี้ จะต้องอยู่กับแม่ของมัน แต่มันต้องมานอนโดดเดียวตัวเดียวในโรงรถ ต้องสู้ชีวิตด้วยตัวมันเองทุกอย่างเพื่อเอาตัวรอด ในแต่ละวัน

แต่มันก็ทนจริง ๆๆ ให้ข้าวให้น้ำมัน เท่าที่มันพอกินได้ ไม่นานมันก็เริ่มเอียงคอได้ สภาพเริ่มเข้าสู่ปกติ ส่วนหนึ่ง น่าจะเป็นอย่างที่บอก ว่า ตั้งแต่มันเกิดมา น่าจะต้องช่วยเหลือตัวเองมาตลอด มันเลยทำให้ชีวิตมันแกร่ง แม้ว่าตัวมันจะเล็ก

หลังจากรักษาไปตามยถากรรม ปรากฏว่าไอ้แกร็ก มันแกร่ง และรอด เริ่มวิ่งเริ่มซนได้

จากสภาพร่างกายของมัน ท่าวิ่ง ท่าเดิน รูปร่าง เนื่องจากเป็นหมาจรจัดตัวเล็ก มันดูกรอกเกร็ก (ถ้าภาษากลางเขาเรียกไม่สมบูรณ์ กระหร่องกระแหร่ง)

มันเลยได้รับชื่ออันแสนเพราะว่า ไอ้แกร็ก

มาจากคำว่า กรอกเกร็ก แต่ปักต์ใต้ชอบเรียกอะไรสั้นๆๆ เลยเรียกว่า ไอ้แกร็ก

หลังจากนั้น ไม่ว่า มันจะทำอะไร หากเรียก ไอ้แกร็ก มันจะหันมาทันที มันรู้ว่ามันคือไอ้แกร็ก ที่ได้เริ่มชีวิตใหม่แล้ว มีหลังคาคุมหัวมัน แม้จะเป็นโรงรถ มีข้าวกิน มันเริ่มเปลี่ยนท่าที่ จากแววตาหมองหม่น ดูสดใสขึ้น

และมันก็รู้จักเอาตัวรอด พอเจ้าถิ่นเข้าใกล้มัน จะร้องเตือนล่วงหน้า เพื่อฟ้องว่ามันกำลังอยู่ในภาวะที่จะถูกข่มเหง เพื่อให้เจ้าของรับรู้

หากเห็นว่า ไม่มีใครอยู่ใกล้มัน พอเจ้าถิ่นเข้าใกล้ มันก็จะเข้าไปประจบประแจงเอาใจเจ้าถิ่น โดยเฉพาะใอ้อ้วน นักเลงประจำบ้าน เพราะเป็นเพศผู้ตัวเดียว วิธีการที่มันใช้มากที่สุด คือนอนลงกับพื้น ยกเท้าขึ้นทั้งหมด เพื่อบอกว่า มันยอมทุกอย่าง

แต่บางที เพราะมันประจบประแจงเกินไป ก็ถูกบ้างบางครั้งแต่ไม่มาก น่าจะเกิดจากที่ไอ้อ้วนมันรำคาญ

จริงๆๆ แล้วไอ้อ้วนเอง มันก็มาจากสภาพเดียวกับไอ้แกร็กนั้นแหละ แต่มันโชคดีหน่อยตรงที่ว่า แฟนไปขนมันมาจากที่มันเกิดตั้งแต่ตัวมันยังเล็ก

เพราะแม่ของมันเป็นหมาที่บ้าน ชื่ออีแหม่ม แต่มันมีปัญหากับไอ้จุน หมารุ่นก่อนอีกตัว ซึ่งตอนนี้เสียชีวิตแล้ว

แม่ของไอ้อ้วน น่าจะรำคาญไอ้จุน  เลยไม่ค่อยอยู่บ้าน เพราะไอ้จุน มันนักเลงคุมบ้านอยู่ มันจะกำหราบ หรือเอาเปรียบทุกตัว แต่มันก็เป็นหมาที่มีวีรกรรมมาก และรักเจ้าของมากอีกตัวหนึ่ง แม้มันตายไปแล้วก็ยังนึกถึงมัน

แม่ไอ้อ้วน เลยไม่ค่อยเข้าบ้าน และไปเกิดในกองไม้ที่บ้านอีกหลัง เป็นบ้านที่ไม่มีคนอยู่

หลังจากเกิดไอ้อ้วน แม่ไอ้อ้วนโดนรถชนตาย แฟนเลยไปขนทีมไอ้อ้วนทั้งหมดมาไว้ที่บ้าน

มันเลยเป็นเจ้าถิ่นของบ้านไปเลย แต่ไอ้อ้วน ตัวมันใหญ่อย่างเดียว นอกนั้นไม่มีอะไรเลยขี้ขลาด ยิ่งได้ยินเสียงฟ้าร้องแล้ว ไอ้อ้วนกลัว วิ่งหาเจ้าของตลอดเวลา

มาดู ชีวิต ไอ้แกร็กต่อ

สุดท้าย เมื่อมันโตขึ้น ไอ้แกร็ก มันก็ให้สัจจะธรรมกับชีวิตอีกอย่างว่า บางทีสิ่งที่เราคิดว่าสวยงาม บางทีมันไม่สวยงามเสมอไป

บางสิ่ง ที่เราคิดว่า มันไม่น่าจะให้ประโยชน์อะไรกับเราเลย มันก็ตอบแทนเราได้ หรือให้ประโยชน์กับเราได้

ไอ้แกร็กคือตัวพิสูจน์  ถึงสัจจะธรรมข้อนั้น

ไอ้แกร็ก แม้จะเลี้ยงมันมา แต่ก็คิดอย่างเดียวว่า ให้มันมีชีวิตอยู่ก็พอ และไม่หวังอะไรจากมันแค่นิดเดียว เพราะมันคือสุนัข ที่อดีต เคยเป็นสุนัขจรจัด ตัวหนึ่งแค่นั้นเอง

แต่มันไม่ใช่ อย่างที่คิด สำหรับ ไอ้แกร็ก มันเริ่มสร้างให้เห็นว่ามันมีคุณค่าในตัวของมันเอง นี่คือสิ่งที่ไอ้แกร็กให้มา

ไอ้แกร็กจะไม่ยอมให้ใครเข้าบ้าน แต่หากใครเข้าบ้าน ไอ้แกร็กไม่ยอม แม้ว่าข้างนอกจะสนิทกัน แต่หากเข้ามาในบ้านหรือขอบรั้ว ไม่ว่าสนิทแค่ไหน มันไม่ยอมให้เข้า

และที่สำคัญที่สุด สัตว์ทุกชนิด ที่เข้าบริเวณรั้ว มันจะเห็นหมด และ มันไม่ยอม โดยเฉพาะงู

ไอ้แกร็ก มันจะมีสัญชาตญานค่อนข้างดีเกี่ยวกับสัตว์อื่นที่เข้ามาในบ้าน
ตัวอื่นอาจจะมองไม่เห็นแต่ ไอ้แกร็กเห็น และเห่าไม่ยอมหยุด ไม่ยอมไปไหน เฝ้าเห่าอยู่แบบนั้น จนกว่าเจ้าของบ้านจะเห็น

มันจะปกป้องทุกอย่าง แม้ว่า บางทีตัวมันเองก็เสี่ยง แต่ มันทำ

นั้นคือไอ้แกร็ก หมาจรจัดที่บางคนคิดว่า มันไม่ได้ช่วยอะไรใครได้

และคุณสมบัติของมันอีกอย่างคือ หากเจ้าของบ้านไปไหน มันจะตามตลอด แต่ไม่ยอมทิ้งบ้าน

วิธีการของมัน เมื่อเจ้าของบ้านออกจากบ้าน มันจะวิ่งตามด้วยความเป็นห่วง เมื่อออกตามไปสักระยะหนึ่ง เห็นว่าเริ่มไกลบ้านแล้ว มันมักจะหยุด แล้วนั่งรอ มองไปทางที่เจ้าของไป หรือ
หากเส้นทางนั้น มีเจ้าถิ่นอื่นอยู่ มันก็จะไปไม่ไกล เพราะกลัวเจ้าถิ่น ไอ้แกร็ก มันจะหยุดริมถนน แล้วนั่งรอ มองตรงไปทางที่เจ้าของไปตลอดเวลา

มันจะรอ จนกว่าเจ้าของจะกลับบ้านมา แล้ววิ่งในท่าทางที่ดูแล้ว กระหร่องกระแหร่ง ตามเข้ามาในบ้าน อย่างดีใจและทำหน้าที่ของมันแล้วอย่างสมบูรณ์แบบ ตอบแทนข้าวน้ำ ที่เจ้าของให้กินทุกวัน แม้ว่ามันจะทำอย่างอื่นไม่ได้

หรือหากอยู่ในบ้าน เจ้าของจะทำอะไรก็ตาม เช่นถากหญ้า เพาะต้นไม้ ฯลฯ ทำไปสักพัก ท่านเกร็ก จะมาทันที มานั่งข้างหรือไม่ก็มานอนข้าง คล้ายๆๆ ว่ามานั่งเป็นเพื่อน มองด้วยความสนใจ และจะสำรวจให้หมด ว่ารอบๆๆ ที่นั่งทำงานมีอะไร จะมารบกวนเจ้าของขณะทำงานหรือไม่

คล้ายๆๆ กับว่า มันมาอารักขา เพราะเป็นหน้าที่มัน

นี่คือข้อดีของมันคือรักเจ้าของมาก แม้ว่า มันจะเกิดมาแล้ว ต้องเป็นหมาจรจัดอยู่ช่วงหนึ่ง แต่พอพามันมันเลี้ยง มันรู้ทันทีว่า นี่คือเจ้าของมัน

มองในมุมหนึ่ง คนบางคนชอบพูด ในเชิงดูถูกหมา แต่ถ้าเอาคนที่ดูถูกมาเปรียบเทียบกับหมาในบางมุม  เผลอๆ หมายังดีกว่า

และที่สำคัญ มันไม่เคยแม้แต่จะคิดทำร้ายเจ้าของ แม้บางครั้งมันเจ็บปวด แต่มันก็ยังคงเหมือนเดิม เหมือนกับว่าสมองมันถูกลบความจำออก หากถูกเจ้าของทำโทษมัน

แต่ หากเป็นคนอื่นที่ทำร้ายมัน มันจะจำได้ แม้จะเป็นแค่เสียงรถของคนที่ทำร้ายมัน

มันก็มีกรณีที่ไม่น่าเชื่อ แต่มันเกิดขึ้นจริง

ข้างบ้านมีลำคลองขนาดเล็ก แต่อีกฝั่งมีบ้านหนึ่งหลัง  และบ้านฝั่งตรงข้ามนั้น มีหมาที่เขาเลี้ยงด้วยเช่นกัน แต่ทีมของหมาบ้านตรงข้ามไม่ถูกกับทีมหมาที่บ้าน

น่าจะเคยยกพวกตีกันมาแล้ว เพราะวันก่อนเห็นทีมหมาบ้านตรงข้ามนั้น พยายามเข้ามาที่บ้าน เพราะมีสะพานเล็กๆๆที่สามารถข้ามมาที่บ้านได้  แล้วทีมหมาที่บ้านไม่ยอม

หลังจากเกิดกรณีพิพาทกันระหว่างสองทีมนั้น ก็มีเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้น

เจ้าของบ้านที่เลี้ยงหมาฝั่งตรงข้าม ขับรถมอเตอร์ไซต์ผ่านหน้าบ้าน

พวกนี้ อยู่หลังบ้าน ก็จะรีบวิ่งไปเห่าและไล่ทันที

ครั้งแรกๆๆ คิดว่า มันบังเอิญ แต่พอสังเกตุดูมันเป็นเช่นนั้นถูกครั้ง และบางครั้งแค่ได้ยินเสียงรถเครื่อง ยังไม่เห็นคน ทีมหมาที่บ้านก็จะวิ่งมาเห่าทันที

น่าจะเป็นแค้นฝังใจจริงๆๆ ไม่ถูกกับหมาบ้านอื่น ก็พลอยเกลียดเจ้าของหมาไปด้วย พอเจ้าของหมาผ่านหน้าบ้าน ก็รีบมาข่มขวัญทันที

นั้นคือความจำที่พวกมันลบได้ และแค้นฝังใจ ของหมาๆๆ

หมา หาก เราลองตีมันดู มันจะไม่โกรธ มันยังคงรักเจ้าของ แม้แรกๆๆ จะตกใจออกห่าง แต่สักพักมันก็จะเข้ามาใกล้เหมือนเดิม เหมือนกับว่าไม่เกิดอะไรขึ้นกับมันเลย
จนบางทีมันทำให้เราละอายใจเองเสียอีก ที่ควบคุมตัวเองไม่อยู่ แล้วไปทำร้ายมัน

แต่มันก็ไม่เคยโกรธ หรือมองด้วยสายตาอาฆาตหรือแสร้งทำดีต่อหน้า แต่ลับหลัง พร้อมจะแทงเราให้จมดินทันทีหากเราพลาด เหมือนสัตว์บางชนิด

แต่ถ้าลองตีคนดู แม้ว่าจะเลี้ยงดีขนาดไหน สุดท้าย คนๆ นั้น มันก็พร้อมที่จะแหว้งกัดเราตลอดเวลา

นั้นคือบทสรุปของไอ้แกร็ก

หมา ที่คนเห็นมันแล้วมองข้าม เพราะส่วนมากจะคิดว่า มันไม่สามารถจะตอบแทนกลับมาได้ หากเลี้ยงมันหรือดูแลมัน

แต่มันก็เป็นเรื่องปกติของคำว่ามนุษย์ หรือคน หากทำอะไรแล้วไม่ได้ผลตอบแทนกลับมา มักจะไม่ค่อยทำ

การทำอะไร บางสิ่งบางอย่าง แล้วยกมือท่วมหัวเพื่อขอ อะไรก็ตามให้กลับมายังตัวเรา ตามที่ถูกบอกมาตลอดชีวิตว่าให้ทำอย่างนั้น อย่างนี้ แล้วจะได้บุญ ได้ขึ้นสวรรค์ นั้นคือการทำเพื่อหวังผลประโยชน์ นั้นคือการทำธุรกิจอย่างหนึ่ง เพราะทำเพื่อจะได้บุญ หรือเพื่อจะได้ขึ้นสวรรค์

บางทีทำเพราะความกลัว
กลัวว่า ถ้าไม่ทำสิ่งนั้น สิ่งนี้ จะไม่ได้ในสิ่งที่เขาบอกมาว่า ทำแล้วได้ขึ้นสวรรค์ และต้องเลือกทำเฉพาะ บางสิ่งบางอย่างเท่านั้น ถึงจะได้บุญ

หากแต่ การให้สิ่งอื่นแก่คนอื่น โดยเฉพาะกับสัตว์ บางคน เสียดาย เพราะอะไร ลองคิดดู

แต่… หากอ่านไอ้แกร็ก จบ บางทีเราได้หลายสิ่งจาก สิ่งที่เรียกว่าไอ้แกร็ก หมาที่วิ่งแล้วล้มตัวนอน แล้วหลับทันที มันแสดงให้เห็นว่าตอนนี้ มันมีความสุข เราเองก็มีความสุข ที่ได้ช่วยชีวิตหนึ่ง ให้มีความสุข……..

news via inbox

ต้องการรับข้อมูลข่าวสาร

Leave A Comment